من فکر می‌کنم مجیدی انتظامی مثل پدرش مردم را خوب می‌شناسد؛ برای همین است که با آهنگ «روز واقعه» گریسته‌ایم و دلمان پر کشیده برای «بوی پیراهن یوسف» مجید انتظامی…

به هوشنگ ابتهاج که فکر می‌کنم آن ریش بلند سفید که از او چهره‌ای متفاوت و دیرینه ساخته را فقط در ذهن ندارم. برای من هوشنگ ابتهاج یادآور آن سخن شگفت است که مسعود بهنود پرسید از زندگی راضی هستی؟ و ابتهاج با قطعیت و بلافاصله گفت: «فوق العاده!»…

نمی‌خواستیم غم‌نامه بنویسیم اما تقویمِ مناسبت‌های ما با غم و درد عجین است. این روزها یکی از شغل‌های سخت، بدون تردید آتش‌نشانی است و این شغل سخت، ابزارهای پیشرفته و روزآمد را می‌طلبد تا راحت از شهادت جوان‌ها و بی‌باکان این سرزمین ننویسیم. می‌طلبد که ایمنی ساختمان‌ها و آموزش‌ها جدی‌تر دیده شود.

قصه‌ی عباس معروفی چه بود که همه از نبودش دلتنگ شدند؟ او نویسنده، نمایشنامه‌نویس و شاعر بود. اثر برجسته‌اش «سمفونی مردگان» است که 56 بار تجدید چاپ و برنده‌ی جایزه‌ی ادبی سورکامپ شده‌ است و به سه زبان انگلیسی، عربی و آلمانی نیز ترجمه شده است…