آهای! آهای! یه قصه دارم! یه قصه عین شیرینی باقلوا، عین تخمه‌ی آفتاب‌گردون، عین سیبای لُپُ‌گلیِ بهاری! بچه‌ها سلام. بزرگ‌ترا سلام. قصه‌ی من یه قصه‌ی قدیمیه. یه قصه‌ی قدیمی مثل درختای باغ‌های شیراز، واسه شما که عین لباس عید، نوِ نویین. اسم قصه چیه؟ کدوقلقله‌زن! بریم که بشنویم!

روزی و روزگاری در شهر الفبا، پنج نقطه زندگی می‌کردند. درست گفتم! شهر الفبا جایی‌ست که در آن کلی حرف و کلمه و نقطه زندگی می‌کنند. تا این‌که یک روز این پنج دوست دیدند که نگهبانان شهر الفبا دارند یک نوشته را دستگیر می‌کنند تا از شهر اخراج کنند…

قاضی معروفی بود در طبرستان که به عدالت و هوش و ذکاوت مشهور بود. مرد طبری به همراه دوستش پیش او آمد و گفت: «ای قاضی! این دوستم بدهکار است. صد دینار از من قرض گرفته، اما انکار می‌کند و می‌گوید من اصلا از تو پولی نگرفته‌ام». مرد بدهکار گفت: «نه! من اصلاً از تو پولی نگرفته‌ام!». قاضی به مرد طبری گفت: «آیا شاهدی داری که گواهی بدهد این پول را به دوستت قرض داده‌ای؟». مرد طبری اندوهگین گفت: «نه!».