توکتاب طلایی شماره 6- سفری از دنیای تصویرها تا لمسِ گِل
قصه گویی خلاق و سفالگری کودکان در مؤسسه توکا
تاریخ برگزاری: 20 فروردین 1403
دوشنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۳، آغوش مؤسسه توکا بار دیگر به روی کودکانی گشوده شد که تشنهی دنیای قصهها بودند. این جلسه را با کتاب متفاوت «دستمال خالخالی» اثر فریده پریرخ آغاز کردیم؛ کتابی که فراتر از یک روخوانی ساده، یک بازی فکری برای بچهها بود. در این کتاب، تصاویر جایگزین برخی کلمات شدهاند و کودکان باید با دقت در روند داستان، نام صحیح هر تصویر را حدس میزدند. این مشارکت فعال، نهتنها تمرکز بچهها را دوچندان کرد، بلکه لذت کشف قصه را برایشان شیرینتر کرد.
در بخش دوم، به سراغ کتاب «بچهی همه» نوشتهی آناهیتا تیموریان رفتیم. پس از قصهگویی، وارد فضای گفتگو و پرسشوپاسخ شدیم. با طرح سوالاتی چالشبرانگیز، ذهن بچهها را به سمت مفاهیم عمیقتری بردیم: «چرا یک پرنده باید آواز خواندن و پرواز را یاد بگیرد؟»، «آیا حیوانات دیگر با ویژگیهای متفاوتشان، میتوانستند به او پرواز بیاموزند؟». این گفتگوها فرصتی بود تا بچهها دربارهی تفاوتها و توانمندیهای منحصربهفرد هر موجود فکر کنند.
وقتی تصویرها جای کلمات را میگیرند، کتابخوانی به یک بازی مهیج تبدیل میشود! در کارگاه «توکتاب طلایی۶»، از رمزگشایی کتاب «دستمال خالخالی» تا ساختن دنیای خیالی با گل سفال را تجربه کردیم؛ جایی که یادگیری با طعم بازی و خلاقیت همراه شد. (برای دیدن لیست دقیق مهارتهای تمرینشده در این کارگاه، میتوانید به انتهای همین صفحه مراجعه کنید).
پایانبخشِ این ماجراجویی، لمسِ نرمیِ گل بود. به هر کودک قطعهای گل سفال دادیم تا یکی از شخصیتهای قصهی «بچهی همه» را بسازند. تماشای تخیل آنها حین سفالگری شگفتانگیز بود؛ آنها با شوخطبعی و خلاقیت، ویژگیهای حیوانات را تغییر میدانند، برایشان گوشهای پهن یا دماغهای بزرگ میساختند و با ساختههای خود گفتگو میکردند. در نهایت، با لبخندی به پهنای صورت، عکسی دستجمعی گرفتیم تا این خاطرهی طلایی را در قاب زمان ماندگار کنیم.
دستاوردهای کارگاه
دستاوردهای آموزشی و مهارتی این جلسه چه بود؟
با خواندن کتاب «دستمال خالخالی»، کودکان مهارت «ترجمه تصویر به واژه» را تمرین کردند. این فعالیت به دلیل نیاز به رمزگشایی تصویری، مستقیماً بر بهبود تمرکز، تقویت حافظه کوتاهمدت و آمادگی برای مهارتهای پیشاز خواندن و نوشتن در سنین پایه تأثیر میگذارد.
پرسشهای استدلالی درباره داستان «بچهی همه»، بچهها را وادار کرد تا به مفاهیمی مثل «تفاوتهای فردی» و «غریزهی حیوانات» فکر کنند. آنها یاد گرفتند که هر موجودی برای یادگیری مهارتهای خاص (مثل پرواز) به ابزار، ویژگیهای فیزیکی و معلمان مناسب خود نیاز دارد.
سفالگری در این جلسه به تقویت عضلات ظریف دست (Fine Motor Skills) کمک شایانی کرد. همچنین، آزادی در تغییر شکل حیوانات (مانند ساخت دماغ بزرگ یا گوشهای پهن) فرصتی برای شوخطبعی تصویری و تخلیه فشارهای هیجانی فراهم کرد که منجر به افزایش نشاط درونی کودک میشود.
در جریان بحثهای گروهی، کودکان مجبور شدند برای اثبات نظرات خود درباره توانایی حیوانات، از استدلال منطقی استفاده کنند. این فرآیند علاوه بر تقویت فن بیان، به آنها کمک کرد تا نظرات مخالف را شنیده و در یک گفتگوی جمعی، مهارت حل مسئله را تمرین کنند.
دریافت کتابهای این کارگاه
دستمال خالخالی
نویسنده و تصویرگر: زهره پریرخ
داستان، کوشیده است تا روایت داستان را با مشارکت هوشمندانهی کودکان انجام داده و ذهن آنها را، هم در خواندن داستان و هم در تصویرخوانی تقویت کند.
بچهیهمه
نویسنده و تصویرگر: آناهیتا تیموریان
روزی در یک جنگل بزرگ، چیز گردی پیدا شد... و بعد یکدفعه صدا کرد و شکست... تَرَق!!! و یک جوجه با دهن باز افتاد بیرون. ********************
نوبت شماست!
نوبت شماست!
به نظر شما جایگزین کردن تصاویر با کلمات در کتابها، چه تأثیری بر سرعت یادگیری مهارتهای زبانی در کودکان ۴ تا ۷ ساله دارد؟ آیا شما هم تجربهی خواندن این سبک کتابها را با فرزندتان داشتهاید؟
اگه قرار بود شما هم با گل سفال یکی از شخصیتهای قصهی بچگیتون رو بسازید، کدوم رو انتخاب میکردید؟ غول مرحله آخر یا قهرمان قصه؟
توی کامنتها برامون بنویسید.
دیدگاهتان را بنویسید